U prvim godinama SFRJ, Deda Mraz je bio satanizovan kao boljševičko-klerikalna tvorevina jer je Josipa Broza podsećao na Svetog Nikolu, slavu koju ni najmanje nije voleo. Nova godina i drugi socijalistički praznici bili su tu da zamene stare religiozne praznike poput slava, Božića, Uskrsa.
Javne svetkovine su zloupotrebljavane u svrhu promocije komunizma i slavljene po partijskom zadatku. Granice između ličnog i društvenog nisu postojale, a jedna od glavnih funkcija bila im je veličanje snage partije i propagiranje socijalističkih vrednosti.
Nova godina, koja do Drugog svetskog rata nije slavljena kao naročito popularan praznik među stanovnicima SFRJ, trebalo je, prema svemu sudeći, da u javnom životu SFRJ zameni donedavno obeležavanje Božića, ali i da vešto izbegne podvojenost stanovništva različitih "naroda i narodnosti" i stvori osećaj pripadnosti jedinstvenoj zajednici.
Nova godina postaje državni praznik 1955. - Nova godina je proglašena državnim praznikom tek 1955. godine, prvim opštim zakonom o državnim praznicima. U prethodnom zakonu iz 1929. pomenuta je kao verski praznik za katolike.
Do pojave televizije Tito je Novu godinu dočekivao u užem krugu prijatelja, a svakog 1. januara na radiju je prenošena poruka kojom je građanima čestitao nastupajuću godinu.
Poklone je deci, umesto Deda Mraza, darivala mlada devojka u narodnoj nošnji ili stari partizan.
Ipak, sredinom pedesetih godina došlo je do zamaha modernizacije i liberalizacije društva, pa je i lik Deda Mraza postao rado viđen gost na novogodišnjim proslavama u firmama i vrtićima širom SFRJ.
