Kada bude izložen sledeće godine u Torinu, po prvi put za pet godina, očekuje se da će 2 miliona ljudi pohrliti u grad da oda čast pokrovu u koji je Isus Hrist umotan nakon njegovog raspeća i na koji je jezivo prenesen njegov lik.

Uprkos činjenici da je tkanina 1988 godine, ugljenikovom radijacijom procenjena na 14. , niz teorija se i dalje promovišu koje podržavaju njenu autentičnost – pa čak i ove godine, pojavila se ideja naučnika sa Politehničkog univerziteta u Torinu da je zemljotres 33. godine nove ere uzrokovao oslobađanje neutrona odgovornih za formiranje slike.

Ipak, prema istraživanju britanskog naučnika i autora Čarlsa Frimena, koje je objavljeno u žurnalu History Today, napisano je da pokrov, ne samo da je iz srednjeg veka, kao što je radijacija pokazala, nego je verovatno da je kreiran za srednjevekovne uskršnje rituale.

Frimen, autor knjige Svete kosti, Sveta prašina: Kako su relikvije oblikovale istoriju srednjevekovne Evrope, proučavao je rane opise i ilustracije pokrova. Prvo dokumentovano pojavljivanje se spominje 1355. godine u kapeli u Lireu blizu Troja u Francuskoj, pre nego što ga je preuzela Kuća Savoj 1453. godine i „pretvorila u visoko prestižnu relikviju“ kako bi poduprla moćnu bazu nesigurnog alpskog vojvodstva.

 

 

 

On je takođe iskopao slabo poznatu gravuru Antonija Tempeste, umetnika povezanog sa dvorom Savojard, koji je napravio pedantno detaljnu sliku jednog od ceremonijalnih prikaza tkanine doseljenicima 1613. godine.

„Zapanjujuće“, piše on, „malo istraživača je uočilo da je pokrov izgledao mnogo drugačije u 16. i 17. veku nego što izgleda danas“.

Tempestina gravura, kao i brojni opisi iz 15. i 16. veka iz prve ruke naglašavaju osobinu koja je sada mnogo manje očigledna – da je figura bila prekrivena krvlju i tragovima bičevanja. Ove obimne oznake mogu se eksplicitno povezati, kaže Frimen, sa fokusom na krv u prikazima raspeća koji su se pojavili u 14. veku – „dramatična“ promena u ikonografiji koja oštro razlikuje prikaze raspetog Hrista od onih iz ranijih vekova i koja oslikava otkriće krvavog, ranjenog Hrista koju su prijavili mistici poput Džulijana od Norviča u 14. veku.

Originalna svrha pokrova, naglašava Frimen, verovatno je bila da bude rekvizit u nekakvoj srednjevekovnoj, teatralnoj ceremoniji koja se dogodila na Uskrs.

„Na uskršnje jutro, učenja o vaskrsnuću bi se ponavljala sa ‘apostolima’ koji bi odglumili prezentaciju u kojoj bi ušli u improvizovan grob i izneli odeću iz groba kojom bi dokazali da je Hrist zaista vaskrsnuo“, rekao je on.

Frimenova ideja je poduprta njegovom studijom najranije ilustracije pokrova – na doseljeničkoj gravuri iz 1350. godine otkrivenoj u Seni 1855. godine. Na njoj, dva sveštenika drže pokrov ispod kojeg je prazan grob.

Crkva zvanično posmatra pokrov neutralno: kao objekat koji se poštuje, kao podsetnik Hristove strasti, pre nego kao fizički otisak njegovog tela.

Sledeće godine, milioni doseljenika neće se složiti s tim, kao ni sa Frimenovim argumentom koji smešta pokrov u vreme rođenja severnoevropske drame umesto u svitanje hrišćanstva i koji identifikuje slike na njemu kao tragove „grubog i ograničenog“ slikanja u 14. veku.

 

(Izvor: webtribune.rs)

 

 

 

 

Scroll to top